Case Study – Dolby Laboratories

Van complexe codecs naar een nieuw repository format

Een film kijken is tegenwoordig supersimpel. Je pakt je afstandsbediening, gaat naar de streamingdienst, kiest een film, klikt op “play” en dan kan jouw homecinema-avond beginnen. Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend en simpel voor de gebruiker, maar achter de schermen is dat het allerminst. Elke productie die een studio oplevert, moet namelijk bij talloze play-out stations terechtkomen, van Netflix tot HBO en Amazon Prime. En elk van die stations hanteert zijn eigen, vaak strikte technische eisen.

Zo’n ‘pakket’ is gecompliceerd. Een video bestaat niet uit één bestand, maar uit een hele verzameling: beeld, meerdere audioformaten, ondertitels, metadata en verschillende kwaliteitsniveaus. Die moeten allemaal foutloos worden ‘ingepakt’, verstuurd worden naar het play-out station en daar weer worden ‘uitgepakt’.

De industrie gebruikt hiervoor al jaren het MXF-formaat (Material eXchange Format), en later ook uitbreidingen zoals IMF (Interoperable Master Format). Die boden houvast, maar bleken in de praktijk vaak tekort te schieten. Zeker toen nieuwe technologieën hun intrede deden

De stap van Dolby

Dolby, pionier in audiovisuele innovaties, stond voor precies die uitdaging. Hun eigen baanbrekende ontwikkelingen maakten de puzzel nog ingewikkelder. Neem Dolby Atmos: driedimensionaal geluid waarbij een kogel rakelings langs je oor suist of regen overal om je heen valt. Of Dolby Vision, dat met perfect afgestelde kleuren en contrasten elk scherm tot leven wekt.

Voor de kijker een enorme verrijking, maar voor de distributieketen weer extra lagen complexiteit.

De concrete aanleiding kwam niet bij Dolby zelf vandaan, maar vanuit een grote broadcaster uit het Verenigd Koninkrijk. Die omroep wilde Dolby Atmos inzetten voor live-uitzendingen van voetbal, zodat kijkers zelf konden kiezen wat ze wilden horen, bijvoorbeeld géén gejuich maar wél alle instructies van de coach.

Daarnaast wilde Sky overstappen op ST2110: een standaard voor het versturen van audio, video en metadata als losse IP-streams, zonder traditionele broadcast kabelsystemen zoals SDI. Daarmee kon de hele keten van control room tot play-out via een regulier IP-netwerk lopen.

En toen liep men tegen een gat in de keten aan: er bestond nog geen format dat al die losse elementen foutloos kon bundelen, transporteren en weer uitpakken. Met andere woorden: er moest een Repository Format gecreëerd worden.

En die vraag kwam via Dolby bij ons terecht.

Waarom WolperTec?

Dolby’s Senior Solution Architect Felix Nemirovsky kende Markus, de directeur van Wolpertec al langer. Tien jaar eerder werkten zij samen aan een open source implementatie voor het IMF-formaat, een tool die in de industrie breed werd gebruikt.

Toen Dolby iemand zocht om het Repository Format te ontwikkelen, kreeg Felix de opdracht om dat conceptueel uit te werken. Het idee voor het format kwam dus bij hem vandaan. Om het daadwerkelijk te realiseren, schakelde hij WolperTec in, een partij die de technische diepgang en de snelheid kon bieden die binnen Dolby zelf lastig te organiseren was.

Precies daar ligt onze kracht:

• We kennen de video-standaarden tot in detail.

• We kunnen buiten de bureaucratie bewegen en tempo maken.

• We leveren niet alleen theorie, maar ook een robuuste reference implementatie die direct werkt.

Of zoals Felix het zelf zei:

“Ik hoefde me nooit druk te maken over de technische kant. WolperTec regelde het gewoon.”

De rol van WolperTec

Onze opdracht was helder en uitdagend:

• De specificaties schrijven voor de nieuwe repository standard.

• Een reference implementatie bouwen die direct als fundament kon dienen voor Dolby en de industrie.

Voor die reference implementatie kozen we ervoor om te bouwen op de bestaande BMX-software van de BBC. Dat platform kon MXF-bestanden aanmaken; wij breidden het uit met repository-functionaliteit volgens de nieuwe specificaties.

Kortom: Dexes zocht een partner met diepe tech-kennis die de rol van bruggenbouwer kon vervullen, een partij die iSHARE, AMdEX en IDSA tot in de puntjes begreep en ze werkend met elkaar kon laten communiceren. Technisch sterk en tegelijk in staat om concepten, standaarden en mensen te verbinden.

Zo gingen we te werk

We begonnen met een grondige analyse van bestaande standaarden en formaten. Alle codecs, containers en downstream-toepassingen werden doorgelicht: van hoe ondertitels verpakt zitten tot hoe snel een zoekfunctie moet reageren binnen een video.

Daarna schreven we drie kern-documenten met de eerste versie van de specificaties. Na feedbackrondes met Dolby werden deze goedgekeurd en konden we de reference implementatie bouwen.

Onze uitgangspunten waren steeds:

• Herbruiken wat er is. Niet het wiel opnieuw uitvinden als er al een standaard of open source-oplossing bestaat, zoals de BMX software van de BBC.

• Iteratief werken. Documenten, implementatie en feedback volgden elkaar snel op.

• Transparant en betrouwbaar zijn. Fixed budget, heldere deliverables, altijd op tijd.

  
  

De grootste uitdaging in het proces

De grootste uitdaging zat niet in één technisch probleem, maar in de veelheid aan eisen waar het nieuwe formaat aan moest voldoen. Elke codec, elk ondertitelingsbestand en elk kwaliteitsniveau stelde zijn eigen voorwaarden. Tegelijkertijd moest het formaat snel genoeg zijn voor live toepassingen, betrouwbaar genoeg voor wereldwijde distributie en flexibel genoeg om toekomstige innovaties te kunnen dragen.

Dat vroeg om vakmanschap: diep in de details duiken, maar tegelijk het overzicht bewaren. Precies genoeg specificeren om foutloos te werken, zonder dat de oplossing log of inflexibel werd. Juist in dat samenspel van precisie en pragmatisme lag de kern van dit project.

Het resultaat van onze inspanningen

Aan het eind van de rit leverden we het volgende op:

• Officiële specificaties voor repository files.

• Een complete reference implementatie, gebouwd op BMX

• Heldere documentatie die anderen konden gebruiken om eigen oplossingen te ontwikkelen.

  
  

Deze resultaten zijn door Dolby ingediend bij SMPTE, de internationale stichting die alle standaarden voor de video-industrie beheert. Het officiële erkenningstraject neemt jaren in beslag en is nog gaande, maar de waarde bleek al veel eerder concreet.

Dolby zette de reference implementatie direct in binnen hun eigen cloudoplossingen en presenteerde de technologie op toonaangevende beurzen zoals IBC in Amsterdam en NAB in Las Vegas. Tijdens die demo’s lieten ze de eerste volledige ST2110 play-out zien met zowel Dolby Atmos als Dolby Vision. Een doorbraak: voor het eerst konden ze reguliere netwerkkabels in plaats van dure specialistische apparatuur gebruiken voor hoogwaardige uitzendingen.

Daarmee werd een concrete stap gezet naar de oorspronkelijke uitdaging, full personalized live voetbal via ST2110.

Voor Dolby was dit project meer dan alleen een technische oplossing. Het versterkte hun positie als innovator en gaf ze een voorsprong in de race om nieuwe standaarden in de industrie

Zo kijken we terug op dit project

Wat ons bijbleef, was hoe bereid Dolby was om te investeren in innovatie. Waar veel bedrijven aarzelen, zetten zij stevig in om voorop te blijven lopen, en dat is best een gedurfde stap.

Als we terugblikken op dit project zijn we vooral trots op de reference implementatie.

Theorie opschrijven is één ding, maar pas bij het bouwen ontdek je waar de echte beren op de weg liggen. Door dat proces te doorlopen, leverden we specificaties en een oplossing die in de praktijk direct bruikbaar is.

Wanneer vrienden of familie naar dit project vragen, leggen we het vaak zo uit: het is net als een pakket in- en uitpakken. Het moet perfect de doos in, zodat het er aan de andere kant ongeschonden weer uitkomt. Zo werkt dit repository format in de praktijk.

Voor ons is dit project een mooi voorbeeld van waar WolperTec voor staat: innovatie versnellen door de techniek betrouwbaar neer te zetten, zodat klanten zich kunnen richten op hun eigen (groei)ambities.